CBOX เสรีชน

แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอน แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ กลอน แสดงบทความทั้งหมด

03 พฤษภาคม, 2552

สดุดีวีรชนคนหาญกล้า

bn38.gif

เขียนกลอนไม่ถูก...
ขออนุญาตเอากลอน คุณ flowervoice จากประชาไท มาร่วมสดุดีวีรชนเสื้อแดง...

น้ำตาหยดหยาดไหลให้อีกครั้ง
กับเลือดหลั่งร่างร่วงไห้ห่วงหา
คือเลือดเพื่อนร่างน้องผองประชา
เพื่อไขว่คว้าประชาธิปไตยประชาชน

โอ้จักทำฉันใดในวันนี้
ถูก-ชั่ว-ดีแปรเปลี่ยนไปให้สับสน
ด้วยน้ำมือน้ำคำอันวกวน
ของผู้คนที่เข่นฆ่าประชาธิปไตย

สดุดีวีรชนคนหาญกล้า
ถูกทรมาจากคนโฉดที่โหดใส่
อำพรางศพลบหลักฐานเหมือนรานใจ
ทรราชไทยใจโหดหินสิ้นความเป็นคน

กับดักผีเสื้อ : ฟ้าเดียวกัน

เพื่อนพี่น้องเสื้อแดงอย่าร้องไห้




เพื่อนพี่น้องเสื้อแดงอย่าร้องไห้

เถิด...เพื่อนพี่น้องอย่าร้องไห้
เรามิได้แพ้พ่ายในสิ่งฝัน
ประชาธิปไตยในสักวัน
ผองเราจะฝ่าฟันเอามันมา


เถิด...เพื่อนพี่น้องอย่าร้องไห้
อย่าฟูมฟายพร่ำพ้อต่อท้องฟ้า
ถึงเลือดแดงนองผืนพสุธา
จะมิขอเมตตามหาโจร


เถิด...เพื่อนพี่น้องอย่าร้องไห้
วีรกรรมจารึกไว้บนถนน
ดินแดงเดือดแผดเผาเราคุโชน
ไฟแค้นคลั่งทะลักล้นท่วมสงกรานต์


เถิด...เพื่อนพี่น้องอย่าร้องไห้
มวลประชาก้าวไกลมหาศาล
จากร้อย พัน หมื่น แสน จนเป็นล้าน
จะสืบสานปณิธานวีรชน


เถิด...เพื่อนพี่น้องอย่าร้องไห้
ทุกความตายเพื่อนพ้องต้องเป็นผล
เปลวเพลิงแดงจักเผาผลาญทรชน
เผด็จการต้องจำนนสัจธรรม


เถิด...เพื่อนพี่น้องอย่าร้องไห้
กี่บทเรียนสุดท้ายที่ตอกย้ำ
ประวัติศาสตร์กงล้อชะตากรรม
ประชาชนย่อมเหนือล้ำศักดินา


เถิด...เพื่อนพี่น้องอย่าร้องไห้
ทรราชต้องได้รับพิพากษา
กี่กระสุนปืนลั่นท่านบัญชา
แต่...วันพระมิได้มาเพียงครั้งเดียว!!!



Homo erectus


หมายเหตุ
- กวีโดย H.e.
- ภาพประกอบจากคุณปืนลั่นแสกหน้า

กลอนทั้ง2ชุด ขอบคุณฟ้าเดียวกันที่หามาครับ
กำลังต้องการ2ชุดนี้พอดี อิอิ

ประชาทิพย์

(สดุดีวีรชนเสื้อแดง), บทกวีไม้หนึ่ง ก. กุนที /ภาพโดยปืนลั่นแสกหน้า




ประชาทิพย์

ล่วงลับแล้วคงไม่ไปสวรรค์
เป็นผีบ้าน ผีทุ่ง ผีป่าเขา
คอยดูแลราษฎรพี่น้องเรา
เป็นขวัญทัพปลุกเร้ากำลังรบ


ล่วงลับแล้วอุบัติเป็นประชาทิพย์
ได้ตายสิบเกิดแสนไม่รู้จบ
ทุกชิ้นส่วนเรืองร่างองคาพยพ
ทับถมทบสร้างถนนหนทางไท


ชีวิตดับยังระยับปณิธาน
ทอดฉายฉานใดไม่อาจบดบังได้
คมกระสุนสามารถตัดขั้วหัวใจ
แต่ไม่อาจตัดฝันใฝ่สู่เสรี


ธารโลหิตทะลักโชกเสื้อผ้าชุ่ม
สาวหนุ่มร่วงกลางปืนก้องกังวานถี่
ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ปัง ชีพผู้กล้าอุทิศพลี
โรยราหรี่แล้วจรัสวีรชน


ล่วงลับแล้วพวกเขาไม่ไปสวรรค์
กลั่นวิญญาณสิงสู่ทุกแห่งหน
เป็นหนึ่งเดียวกับนานาโลกสากล
อารยะชาติ พลเมือง รับเชิดชู


ท่านหลับแล้ว! ปลุกคนตื่นวีรชน
ล้มพ่ายก็เริ่มต้นอีกครั้งสู้
สู้พ่าย สู้ใหม่ ได้ลองดู
เรียนรู้ช้ำให้เดินสู่ชัยชนะ


19 เมษายน, 2552

เรือนแสน

หนึ่งแรงทรุด แรงใหม่เกิด ขึ้นเป็นแสน
พลังแค้น จะเคลื่อนไป ไม่สับสน
มาเถิดเพื่อน มาร่วมกัน ขวัญมวลชน
พลังของ ประชาชน คนเสื้อแดง ...สู้โว้ย....

15 เมษายน, 2552

ทรราชย์

ขอประกาศ กับคนไทย ให้ได้รู้
ว่าตัวกู อะพิสิด คิดชั่วร้าย
กับคำว่า "ทรราชย์" อาจน้อยไป
มีคำไหน ที่เลวกว่า หาให้ที

สงกรานต์ ????

13เมษา ฟ้าแดง ทุกแห่งหน
เลือดของคน บริสุทธิ์ ไม่หยุดไหล
ลงท่วมพื้น พสุธา สุดอาลัย
คนจัญไร มันสั่งฆ่า จนฟ้าแดง

เสียง.....?

เสียงซากศพ ต่างภพ ประนบร้อง
ดั่งจะฟ้อง ยุติธรรม ดำมืดหนา
จำพลีร่าง ไปต่างภพ ก่อนเวลา
ร้องเรียกหา ประชา ธิปไตย

สามเหลี่ยมดิน"แดง"

สมรภูมิ แยกดินแดง แจ้งประจักษ์
มันปกปักษ์ ประชา อย่างข้าหรือ
ยิงปืนกราด สาดกระสุน คนพรุนคือ
ผู้ที่ถือ ธงไตรรงค์ ปลงชีวา

04 เมษายน, 2552

ไร้กังวล

สอิ้ง:

ไร้กังวล คนประจาน นั้นจะเหลือ
คนหน้าเนื้อ แต่ใจ ไยแค่หมา
หลงประพฤติ ยึดเทียบ เทวดา
อยู่ข้างฟ้า ใกล้ดาว ไม่เข้าใจ
วิกฤตชาติ ดูโหดร้าย ไม่สิ้นสุด
คนจัญไร คอยฉุด สดุดไว้
ภาพที่ลวง กลวงโบ๋ โร่เนื้อใน
คือคนใกล้ เทียบฟ้า ที่พาจน


28 มีนาคม, 2552

กระเทยเฒ่า

ไอ้เปมเอ๋ย เสยฮูดาก Mark มอเจ็ด
มาร์คไม่ Get กรม่ายรู้ เหย๋ง ๆ
มนตรีเฒ่า มึงเน่าแน่ แก่เส็งเคร็ง
แม่นาคเจ้ง มนตรีเน่า ถึงคราวซวย
คงลงเหว ละคราวนี้ อีกแม่นาค
เอาไอ้Mark มึงคืนไป ไอ้เด็กห่วย
กระเทยเฒ่า มนตรีตุ้ด สุดแสนซวย
ซังกะบ้วย รีบลงรู กรูม่ายเอา ...เว้ย


24 มีนาคม, 2552

มาร์คลูกแม่

มาร์คลูกแม่แย่แล้วนะลูกจ๋า***แม่คงอ้าแขนอุ้มตุ้มไม่ไหว
อันตัวแม่ก็แย่ร่อแร่ใจ***ต้องเป็นไข้สะท้านหนาวร้าวอุรา
แม่อุ้มมาร์คขึ้นมาแสนลำบาก***คนหมู่มากประณามแม่หลายข้อหา
แม่ดูลูกโดนเขายำในสภา***ถูกตราหน้าน่าอับอายหลายกระทง[big]
มาร์คลูกแม่แย่แล้วนะลูกจ๋า***แม่คงอ้าแขนอุ้มตุ้มไม่ไหว
อันตัวแม่ก็แย่ร่อแร่ใจ***ต้องเป็นไข้สะท้านหนาวร้าวอุรา
แม่อุ้มมาร์คขึ้นมาแสนลำบาก***คนหมู่มากประณามแม่หลายข้อหา
แม่ดูลูกโดนเขายำในสภา***ถูกตราหน้าน่าอับอายหลายกระทง
ลูกของแม่แม่คงไม่เอาไว้***ใครต่อใครรู้กันหมดลดลุ่มหลง
ก่อนที่แม่จะเสียหน้าแลเสื่อมลง***ขอลูกจงไปตามทางอย่างเจ้ามา
ตอนแรกแม่คิดว่าแน่แต่คิดผิด***คนทั่วทิศเขาต่อต้านทั่วทิศา
แม่จะพูดอย่างไรไม่นำพา***คงเพราะว่าเขารู้ทันกับเล่ห์เรา
ขอโบกมือบายบ่ายมาร์คลูกรัก***หมอดูทักประเทศชาติอาจโดนเผา
ประชาชนคนทั้งชาติเขาไม่เอา***ซึ่งตัวเจ้าที่อ่อนหัดพัฒนา
อันตัวแม่แลก็อุ้มตุ้มไม่ได้***จะฉิบหายพังกันสิ้นเขาหมิ่นหนา
แม้ว่าแม่จะรักเจ้าเฝ้ากรุณา**แต่ถึงครามีภัยแล้วแม่ขอแจว(ไปก่อนเอย)

สิบตำลึงทอง --- เว็บไซท์เสรีชน.คอม

22 มีนาคม, 2552

ณัฐวุฒิ ใสเกื้อ

ณัฐ คือยอดแห่งผู้ เป็นปราชญ์ พี่เอย
วุฒิ ใช่ใบประกาศ สิ่งรู้
ใส คือส่วนสะอาด สุดที่ มองแล
เกื้อใส่ใจมอบผู้ ที่ไช้ ความดี